Ως το πιο σημαντικό μέρος του γηπέδου γκολφ, το πράσινο έχει εξαιρετικά αυστηρές απαιτήσεις για την ποιότητα του χλοοτάπητα. Το αν το πράσινο γκαζόν είναι καλά φυτεμένο ή όχι σχετίζεται άμεσα με το αν μπορεί να ανταποκριθεί στις ιδανικές απαιτήσεις των παικτών και τη δυσκολία διατήρησης υψηλής ποιότητας συντήρησης και διαχείρισης του πράσινου στο μέλλον. Επομένως, η σωστή εγκατάσταση και συντήρηση της τοποθέτησης...πράσινοι χλοοτάπητεςείναι εξαιρετικά σημαντικό. Τα βήματα κατασκευής περιγράφονται παρακάτω:
Προετοιμασία πλατφόρμας κρεβατιού
Αφού ολοκληρωθεί η λεπτή διαμόρφωση του χλοοτάπητα, έχει τοποθετηθεί το μείγμα ριζικού στρώματος και οι εργασίες βελτίωσης του εδάφους έχουν ολοκληρωθεί κατά την προετοιμασία του μείγματος ριζικού στρώματος. Επομένως, δεν υπάρχει έργο κατασκευής επίπεδου παρτεριού κατά τη διαδικασία εγκατάστασης του χλοοτάπητα. Η προετοιμασία του παρτεριού απαιτεί ρύθμιση της τιμής pH του εδάφους, απολύμανση του παρτεριού, εφαρμογή βασικού λιπάσματος και λείανση της επιφάνειας του χλοοτάπητα.
1.Ρύθμιση της τιμής του pH του εδάφους στο επίπεδο παρτέρι: Το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών ρύθμισης του pH πρέπει να ολοκληρωθεί πριν από τη φύτευση. Το υλικό ρύθμισης πρέπει να αναμειχθεί τουλάχιστον στο πάνω μέρος του ριζικού στρώματος σε βάθος 10 έως 15 cm. Ο γεωργικός ασβεστόλιθος χρησιμοποιείται συνήθως σε όξινο έδαφος. Η ρύθμιση λεπτών σωματιδίων ευνοεί την ταχεία αντίδρασή του. Το μάρμαρο χρησιμοποιείται σε όξινο έδαφος που περιέχει σίδηρο και μαγνήσιο. Το θείο εφαρμόζεται γενικά σε πολύ αλκαλικό έδαφος. Η ποσότητα των αδρανών που εφαρμόζονται βασίζεται στα αποτελέσματα της εδαφικής δοκιμής. Υποθέτοντας ότι το μείγμα ριζικού στρώματος είναι το ίδιο και αναμειγνύεται σωστά, η αναλογία που εφαρμόζεται σε όλα τα χόρτα θα πρέπει να είναι η ίδια. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα υλικά βελτίωσης μπορούν να αναμειχθούν μετά την τοποθέτηση του μείγματος ριζικού στρώματος στο οικόπεδο ή μπορούν να προστεθούν όταν αναμειχθεί το μείγμα ριζικού στρώματος. Η τελευταία μέθοδος διασφαλίζει ότι ολόκληρο το υλικό αναμιγνύεται καλά στο μείγμα ριζικού στρώματος για τη ρύθμιση του pH, αλλά είναι δυνατή η εφαρμογή μεγαλύτερης ποσότητας υλικού.
2. Απολύμανση με επίπεδη στρώση: Η απολύμανση με επίπεδη στρώση είναι μια διαδικασία χημικής επεξεργασίας της πράσινης επίπεδης στρώσης για την εξόντωση σπόρων ζιζανίων, παθογόνων βακτηρίων, αυγών εντόμων και άλλων βιώσιμων οργανισμών στο έδαφος. Ο υποκαπνισμός είναι μια πιο αποτελεσματική μέθοδος για την απολύμανση του εδάφους. Τα συνήθως χρησιμοποιούμενα υποκαπνιστικά περιλαμβάνουν μεθυλοβρωμίδιο, χλωρίδιο, μεθυλοβρωμίδιο κ.λπ. Η σπορά μπορεί να πραγματοποιηθεί 2 έως 5 ημέρες μετά τον υποκαπνισμό. Το εάν η πράσινη στρώση χρειάζεται απολύμανση εξαρτάται από την εκάστοτε περίπτωση. Γενικά, πρέπει να πραγματοποιείται στις ακόλουθες περιπτώσεις: ① Περιοχές ευπαθείς σε νηματώδη ② Περιοχές με πολλά ζιζάνια ③ Μη αποστειρωμένο χώμα αναμειγνύεται με το ριζικό στρώμα.
3. Εφαρμογή βασικού λιπάσματος: Σχεδόν όλες οι πράσινες ρίζες πρέπει να εφαρμόζουν μια ορισμένη ποσότητα βασικού λιπάσματος πριν από τη φύτευση. Ο τύπος του βασικού λιπάσματος και η απαιτούμενη ποσότητα εφαρμογής θα πρέπει να καθορίζονται με βάση τις απαιτήσεις της ποικιλίας του γκαζόν και τα αποτελέσματα των δοκιμών για την περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά του εδάφους. Τα λιπάσματα P και K είναι τα δύο κύρια λιπάσματα στο βασικό λίπασμα. Εάν το ριζικό στρώμα αποτελείται κυρίως από άμμο, συχνά στερείται ιχνοστοιχείων.
Το βασικό λίπασμα θα πρέπει γενικά να εφαρμόζεται στο ριζικό στρώμα σε βάθος 10 έως 15 εκατοστών στην επιφάνεια και να αναμειγνύεται ομοιόμορφα με το μείγμα ριζικού στρώματος. Μερικές φορές, η βάση εφαρμόζεται επίσης όταν παρασκευάζεται το μείγμα ριζικού στρώματος.
Λεπτή και λεία επίπεδη επιφάνεια: Μετά την εφαρμογή του βασικού λιπάσματος, η επιφάνεια του χόρτου θα πρέπει να ισιωθεί λεπτώς για να δημιουργηθεί μια υγρή επίπεδη επιφάνεια με κοκκώδη δομή και χωρίς σβόλους εδάφους. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται κατά την ισοπέδωση της πλακόστρωσης, ώστε να προστατεύεται κάθε μικρό μέρος του σχήματος του χόρτου που έχει σχεδιαστεί από τον σχεδιαστή, να διατηρείται το αρχικό σχήμα της επιφάνειας και να εφαρμόζεται συμπύκνωση για να γίνεται η επιφάνεια της πλακόστρωσης απαλή, λεία και ομοιόμορφη.
二Φύτευση
Υπάρχουν δύο βασικές μέθοδοι για την κατασκευή ενός νέου γηπέδου γκολφ: ο πολλαπλασιασμός με σπόρους και ο αγενής πολλαπλασιασμός, εκ των οποίων ο αγενής πολλαπλασιασμός μπορεί να χωριστεί σε τέσσερις μεθόδους: διασπορά, φυτεύσεις με διαφοροποίηση, φύτευση με φύτευση και σπορά με βλαστούς. Και οι δύο μέθοδοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για το γκαζόν, αλλά το τροποποιημένο (παραδεισένιο) βερμούδα μπορεί να πολλαπλασιαστεί μόνο αγενώς. Τα γκαζόν κατασκευάζονται κυρίως από σπόρους. Ο βασικός λόγος είναι ότι είναι φθηνά και βολικά. Η χρήση χλοοτάπητα συνιστάται επίσης όταν ένα χλοοτάπητα χρειάζεται να ανακατασκευαστεί γρήγορα, ώστε να μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί, αλλά ο χλοοτάπητας που χρησιμοποιείται πρέπει να καλλιεργηθεί σε έδαφος παρόμοιο με το ριζικό στρώμα του χλοοτάπητα.
Η φύτευση θα πρέπει να ξεκινήσει αφού το νέο ριζικό στρώμα έχει εγκατασταθεί πλήρως. Χρησιμοποιήστε έναν ηλεκτρικό συμπιεστή για να συμπιέσετε το παρτέρι. Είτε πρόκειται για σπορά σπόρων είτε για φύτευση φυτικών σωμάτων, το πιο σημαντικό σημείο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εφαρμογής είναι η προστασία των επιφανειακών κυματισμών και η διατήρηση μιας λείας επιφάνειας όσο το δυνατόν περισσότερο. Τώρα θα το αναλύσουμε από δύο διαφορετικές πτυχές: την εποχή φύτευσης και τη μέθοδο φύτευσης.
Εποχή φύτευσης: Η εποχή φύτευσης του γκαζόν είναι ένας πολύ κρίσιμος παράγοντας για τον γρήγορο σχηματισμό ενός ομοιόμορφου γκαζόν. Άλλα έργα στο γήπεδο γκολφ θα πρέπει να δημιουργούν καλές συνθήκες για το έργο φύτευσης γκαζόν, ώστε η φύτευση του γκαζόν να μπορεί να πραγματοποιηθεί την κατάλληλη εποχή. Ο κύριος παράγοντας που επηρεάζει τον χρόνο εγκατάστασης του γκαζόν είναι οι συνθήκες θερμοκρασίας. Η βέλτιστη θερμοκρασία για τη βλάστηση των σπόρων του χλοοτάπητα ψυχρής εποχής είναι 15-28°C και η βέλτιστη θερμοκρασία για τη βλάστηση των σπόρων του χλοοτάπητα θερμής εποχής είναι 21-35°C. Η βέλτιστη θερμοκρασία για την ανάπτυξη των σπορόφυτων είναι 25...~35℃. Η καλύτερη εποχή για να φυτέψετε χλοοτάπητα ψυχρής εποχής είναι από τα τέλη του καλοκαιριού έως τις αρχές του φθινοπώρου, έτσι ώστε τα σπορόφυτα να έχουν αρκετό χρόνο να αναπτυχθούν και να εξελιχθούν σε γκαζόν πριν έρθει ο χειμώνας. Ο χλοοτάπητας ψυχρής εποχής μπορεί επίσης να φυτευτεί από τις αρχές της άνοιξης έως τις αρχές του καλοκαιριού. Ωστόσο, λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας του εδάφους, η ανάπτυξη νέων γκαζόν είναι αργή και τα νεαρά γκαζόν πρέπει να αντιμετωπίζουν δυσμενείς περιβαλλοντικές πιέσεις καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ο χλοοτάπητας ψυχρής εποχής γενικά δεν φυτεύεται το καλοκαίρι. Η καλύτερη εποχή φύτευσης για χλοοτάπητα θερμής εποχής είναι από τα τέλη της άνοιξης έως τις αρχές του καλοκαιριού, η οποία όχι μόνο παρέχει μια καλή θερμοκρασία βλάστησης για τους σπόρους, αλλά παρέχει επίσης μια αρκετά μεγάλη περίοδο ανάπτυξης και εξέλιξης για τα νεαρά σπορόφυτα.
2. Μέθοδοι φύτευσης: Ο πολλαπλασιασμός με σπόρους και ο πολλαπλασιασμός με μίσχο είναι οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενες μέθοδοι για την εγκατάσταση πράσινου γκαζόν σε γήπεδα γκολφ. Τα χόρτα με έρποντα χόρτα σπέρνονται γενικά από σπόρους, ενώ τα χόρτα βερμούδας είναι γενικά κατάλληλα για σπορά με μίσχο. Η μέθοδος πλακόστρωσης και χλοοτάπητα χρησιμοποιείται γενικά για την ανανέωση των χόρτων και την αντικατάσταση του νεκρού χλοοτάπητα στα χόρτα, έτσι ώστε να επιτευχθεί ο σκοπός της γρήγορης μετατροπής των χόρτων σε επίπεδα και της χρήσης τους το συντομότερο δυνατό.
2.1 Σπορά σπόρων: Υπάρχουν τρεις τεχνικές στις οποίες πρέπει να δώσετε προσοχή κατά τη σπορά σπόρων σε χόρτα: βάθος σποράς, ομοιομορφία σποράς και κατάσταση εμφύτευσης σπόρων. Οι σπόροι του έρποντος χόρτου είναι πολύ μικροί και απαιτούν μικρό βάθος σποράς, γενικά 2 έως 5 mm. Η πολύ βαθιά σπορά θα μειώσει τον ρυθμό εμφάνισης των σπόρων. Η ομοιόμορφη σπορά είναι πολύ σημαντική για τον γρήγορο και ομοιόμορφο σχηματισμό του πράσινου γκαζόν. Για να διασφαλίσετε ομοιόμορφη κάλυψη των σπόρων για το χόρτο, μπορείτε να χωρίσετε το χόρτο σε πολλές μικρές περιοχές, να σπείρετε σε ξεχωριστές περιοχές και να σπείρετε σε δύο κάθετες κατευθύνσεις. Η πλήρης εμφύτευση των σπόρων θα επηρεάσει τη βλάστηση των σπόρων και το ποσοστό επιβίωσης των σπορόφυτων. Μετά τη σπορά, χρησιμοποιήστε κύλινδρους που καταστέλλουν το επίπεδο παρτέρι για να εξασφαλίσουν στενή επαφή μεταξύ των σπόρων και του εδάφους. Γενικά, οι κύλινδροι με βάρος 0,5~0,8t είναι πιο κατάλληλοι. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας σποράς, πρέπει να δοθεί προσοχή στην ελαχιστοποίηση του αριθμού των ατόμων που ταξιδεύουν στο παρτέρι για να αποφευχθούν τα υπερβολικά ίχνη στο παρτέρι.
Η σπορά μπορεί να γίνει χειροκίνητα ή μηχανικά. Κατά τη σπορά με το χέρι, το μείγμα της πράσινης ρίζας και οι σπόροι μπορούν να αναμειχθούν ομοιόμορφα σε μια ορισμένη αναλογία και στη συνέχεια να απλωθούν με το χέρι. Η ανάμειξη των σπόρων με άμμο θα βοηθήσει στην ομοιόμορφη κατανομή των σπόρων. Η μηχανική σπορά μπορεί να πραγματοποιηθεί χρησιμοποιώντας σπαρτικές μηχανές ώθησης, χειροκίνητες σπαρτικές μηχανές ή υδραυλικούς ψεκαστήρες. Η σπορά των χόρτων συχνά γίνεται με χειροκίνητη σπαρτική μηχανή. Κατά τη λειτουργία, πρέπει να δίνεται προσοχή σε μια ομοιόμορφη ταχύτητα βαδίσματος και η ποσότητα σποράς της σπαρτικής μηχανής πρέπει να ρυθμίζεται κατάλληλα για να επιτευχθεί ο σκοπός της ομοιόμορφης σποράς. Προκειμένου να μειωθούν τα ίχνη που αφήνονται στο παρτέρι,υδραυλικές σπαρτικές μηχανέςχρησιμοποιούνται μερικές φορές για πράσινη σπορά. Είτε πρόκειται για μηχανική είτε για χειρωνακτική σπορά, θα πρέπει να πραγματοποιείται σε καιρό χωρίς αέρα και πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα ώστε να αποτρέπεται η σπορά των σπόρων εκτός του πράσινου.
Η άρδευση με ψεκαστήρα θα πρέπει να πραγματοποιείται αμέσως μετά τη σπορά. Είναι σημαντικό να διατηρείται η επιφάνεια υγρή κατά το στάδιο της φύτευσης, ώστε να αποτραπεί η ξήρανση των σπόρων και η απώλεια της ικανότητάς τους να βλαστήσουν.
2.2 Σπορά με βλαστούς και κλαδιά: Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν χειροκίνητες ή μηχανικές μέθοδοι για τη σπορά στόλωνων και κλαδιών στο χόρτο. Η παραδοσιακή διαδικασία φύτευσης χόρτων με βλαστούς και κλαδιά έχει ως εξής:
① Κόψτε τους μίσχους και τα κλαδιά σε κοντά στελέχη μήκους 2 έως 5 cm.
② Πασπαλίστε τα μισά από τα στελέχη και τα κλαδιά στο πράσινο παρτέρι.
③Χρησιμοποιήστε έναν κύλινδρο για να κυλήσετε τα τμήματα του στελέχους και των κλαδιών έτσι ώστε να βρίσκονται σε πλήρη επαφή με την επίπεδη επιφάνεια.
④Καλύψτε με το μείγμα της πράσινης στρώσης ρίζας σε πάχος 2 έως 5 mm.
⑤ Χρησιμοποιήστε έναν κύλινδρο για να κυλήσετε τα κλαδιά ώστε να έρθουν σε πλήρη επαφή με το χώμα και να γίνει η επιφάνεια λεία.
Όταν χρησιμοποιούνται βλαστοί και κλαδιά σποράς για την κατασκευή αναβαθμίδας, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη διατήρηση της φρεσκάδας των βλαστών και των κλαδιών. Όλοι οι βλαστοί και τα κλαδιά πρέπει να σπαρθούν εντός 2 ημερών από τη συγκομιδή. Κατά την αποθήκευση πρέπει να διατηρείται η κατάλληλη θερμοκρασία, υγρασία και αερισμός. Τα κλαδιά που κιτρινίζουν λόγω θερμότητας και ξηραίνονται λόγω απώλειας νερού πρέπει να στοιβάζονται. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για σπορά σπόρων.
2.3 Ποσότητα σποράς (βλαστού): Η ποσότητα σποράς του γκαζόν εξαρτάται κυρίως από παράγοντες όπως η καθαρότητα των σπόρων, ο ρυθμός βλάστησης και το βάρος των σπόρων. Πριν από τη σπορά, θα πρέπει να ελέγχονται δείκτες όπως ο ρυθμός βλάστησης των σπόρων και η ζωντάνια των σπόρων για να προσδιοριστεί ο κατάλληλος ρυθμός σποράς. Ο κατάλληλος ρυθμός σποράς των σπόρων πράσινου γρασιδιού θα πρέπει να είναι τέτοιος ώστε τα νεαρά φυτά γκαζόν να φτάσουν τα 15.000 έως 25.000 φυτά ανά τετραγωνικό μέτρο. Δεν υπάρχει αυστηρό πρότυπο δοκιμών για τον ρυθμό σποράς των στελεχών και των κλαδιών και γενικά καθορίζεται με βάση την εμπειρία.
2.4 Φύτευση χλοοτάπητα: Η φύτευση χρησιμοποιείται γενικά μόνο για την ανακαίνιση και ανακατασκευή του πράσινου. Αυτή η μέθοδος σπάνια χρησιμοποιείται όταν φυτεύεται πράσινο γρασίδι για πρώτη φορά. Ο χλοοτάπητας που χρησιμοποιείται για την εγκατάσταση πρέπει να είναι ένα ενιαίο στρώμα βλάστησης που αποτελείται από μια ιδανική ποικιλία χωρίς ζιζάνια και να έχει τύπο ριζικού εδάφους παρόμοιο με τον τύπο ριζικού εδάφους του χλοοτάπητα στον οποίο θα φυτευτεί ο χλοοτάπητας. Ο χλοοτάπητας που τοποθετείται στο χλοοτάπητα κόβεται γενικά σε επίπεδα κομμάτια 0,6m×0,6m και το πάχος του φλοιού και του εδάφους δεν πρέπει να υπερβαίνει το 1,5cm. Τα ακόλουθα σημεία πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την τοποθέτηση πράσινου γκαζόν: ① Κατά την τοποθέτηση χλοοτάπητα, τα μπλοκ χλοοτάπητα μεταξύ των σειρών και των στηλών πρέπει να είναι κλιμακωτά για να αποφευχθεί η δημιουργία ευθείας γραμμής από τις ραφές μεταξύ των μπλοκ χλοοτάπητα. ② Να είστε προσεκτικοί κατά τη μεταφορά κομματιών χλοοτάπητα για να αποφύγετε το τέντωμα ή ακόμα και το σχίσιμο του χλοοτάπητα. ③ Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στο να διασφαλίσετε ότι οι άκρες δύο γειτονικών μπλοκ χλοοτάπητα είναι στενά συνδεδεμένες και χωρίς ραφή και δεν μπορούν να επικαλύπτονται. ④ Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας φύτευσης, θα πρέπει να τοποθετούνται ξύλινες σανίδες για να μπορούν να περπατούν οι άνθρωποι, ώστε να αποφεύγονται τα υπερβολικά ίχνη στο παρτέρι.
Αφού τοποθετηθεί ο χλοοτάπητας, απλώστε άμμο και ισιώστε την σε ορισμένες περιοχές με κακές συνδέσεις και κενά, ώστε η επιφάνεια του γκαζόν να είναι λεία και επίπεδη. Στη συνέχεια, ποτίστε το γκαζόν με άμμο. Το έγκαιρο πότισμα είναι πολύ σημαντικό για την υγιή ανάπτυξη του. Από τώρα και στο εξής, κάθε μία εβδομάδα, θα πρέπει να εφαρμόζεται μια μικρή ποσότητα χώματος σε περιφερειακό επίπεδο. Το εδαφικό υλικό που εφαρμόζεται στην επιφάνεια πρέπει να είναι παρόμοιο με το έδαφος στο υπόγειο ριζικό στρώμα.
Ώρα δημοσίευσης: 05 Ιουλίου 2024