Η επιφανειακή εδαφοποίηση είναι η εφαρμογή ενός λεπτού στρώματος χώματος σε ένα εγκατεστημένο ή αναπτυσσόμενο γκαζόν. Σε εγκατεστημένους χλοοτάπητες, η κάλυψη με χλοοτάπητα μπορεί να εξυπηρετήσει διάφορους σκοπούς, όπως τον έλεγχο του στρώματος σανού, την ισοπέδωση της επιφάνειας τουαθλητικό χλοοτάπητα, προωθώντας την αποκατάσταση τραυματισμένου ή νοσούντος χλοοτάπητα, προστατεύοντας το putting greens το χειμώνα, αλλάζοντας τις ιδιότητες του μέσου ανάπτυξης του χλοοτάπητα, κ.λπ. Τα γενετικά χαρακτηριστικά του χλοοτάπητα, οι φυσικές περιβαλλοντικές συνθήκες, οι μέθοδοι καλλιέργειας και διαχείρισης και ο σκοπός της εγκατάστασης του χλοοτάπητα καθορίζουν την ανάγκη για έδαφος επικάλυψης της επιφάνειας. Τα γήπεδα γκολφ, τα γήπεδα μπόουλινγκ και άλλοι αθλητικοί χώροι απαιτούν χλοοτάπητες που είναι πολύ ομοιόμορφοι για να διευκολύνουν την εργασία. Οι μικρές έως μεσαίες ακανόνιστες επιφάνειες προκαλούνται από την καταπάτηση, τις καιρικές συνθήκες, την ανάπτυξη του χλοοτάπητα και άλλους παράγοντες. Τέτοιες μικρές και μεσαίες κυματισμοί μπορούν να ρυθμιστούν καλύπτοντας την επιφάνεια με χώμα. Οι κολώνες φρούτων που καλύπτονται με επιφανειακό χώμα είναι λιγότερο επιρρεπείς στη συσσώρευση σανού ή άλλα σχετικά προβλήματα. Οι κολώνες φρούτων που κατασκευάζονται σε ακατάλληλο έδαφος μπορούν τελικά να σχηματίσουν ένα καλό χλοοτάπητα με βελτιωμένη αποστράγγιση, καλό αερισμό και ισχυρή ανθεκτικότητα αφού καλύπτονται επανειλημμένα με κατάλληλο χώμα για πολλά χρόνια. Επομένως, αυτό το μέτρο έχει γίνει ένα σημαντικό μέσο στη διαχείριση του χλοοτάπητα των αθλητικών γηπέδων.
Ένα κοινό πρόβλημα που σχετίζεται με το έδαφος που καλύπτει την επιφάνεια είναι το φαινόμενο της στρωματοποίησης που προκαλείται από τη μακροχρόνια εφαρμογή εδάφους που είναι διαφορετικό από το μέσο του χλοοτάπητα ως έδαφος κάλυψης. Όταν υπάρχει άμμος ή άλλα χονδρόκοκκα υλικά στο προφίλ του εδάφους, το ανώτερο έδαφος είναι συχνά σε υγρή κατάσταση και η ανάπτυξη των ριζών παρεμποδίζεται. Μικρές διαφορές στους τύπους εδάφους στο στρώμα του εδάφους, όπως το στρώμα ρίζας του γκαζόν, θα προκαλέσουν επίσης μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις στην κατανομή των ριζών του γκαζόν. Επιπλέον, η ποσότητα ή η συχνότητα κάλυψης του επιφανειακού στρώματος με χώμα δεν επαρκεί για να διασφαλιστεί ότι το στρώμα του εδάφους είναι πλήρως αναμεμειγμένο και με την πάροδο του χρόνου το χώμα και τα οργανικά υπολείμματα θα διαχωριστούν. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το κάθετο κλάδεμα είναι μερικές φορές απαραίτητο πριν από την εφαρμογή του ανώτερου στρώματος χώματος για να ανοίξει το στρώμα γρασιδιού και να αποφευχθεί η στρωματοποίηση. Η σύνθλιψη των διάτρητων λωρίδων εδάφους μετά το τρύπημα μπορεί να έχει το ίδιο αποτέλεσμα με το έδαφος που καλύπτει την επιφάνεια. Εφόσον το έδαφος κάτω από το γκαζόν είναι κατάλληλο, αυτή η διαδικασία διάσπασης είναι η ίδια ή και καλύτερη από την επιφανειακή λίπανση με ξένο χώμα. Ωστόσο, η ποσότητα του εδάφους που διασπάται καθορίζεται από την ένταση της διάτρησης (μέγεθος και αριθμός οπών) και την ποσότητα διάτρησης που μπορεί να ανεχθεί το γκαζόν. Η επιφανειακή κάλυψη του εδάφους, από την άλλη πλευρά, δεν επηρεάζεται από αυτούς τους παράγοντες και μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς άλλα μέτρα οργώματος. Κατά την ταυτόχρονη διάτρηση και κάλυψη του εδάφους, πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για την αποφυγή σχηματισμού στρώσεων. Για παράδειγμα, όταν καλύπτεται ο λαιμός των καρπών με άμμο, συχνά ανοίγονται πρώτα οι τρύπες για να διασφαλιστεί ότι η άμμος εισέρχεται στις τρύπες. Οι λωρίδες εδάφους που εξάγονται από την τρύπα πρέπει να αφαιρούνται. Οι λωρίδες εδάφους δεν μπορούν να σπάσουν επί τόπου μέχρι το πάχος της άμμου να υπερβεί το μέγιστο βάθος διείσδυσης της μηχανής διάτρησης. Διαφορετικά, θα προκύψουν ασυνέχειες μεταξύ άμμου και εδάφους, προκαλώντας αρνητικές επιπτώσεις.
Επιλογή εδάφους επιφανειακής κάλυψης Η επιλογή του εδάφους που χρησιμοποιείται ως έδαφος επιφανειακής κάλυψης είναι μία από τις πιο σημαντικές πτυχές στηνδιαχείριση γκαζόνΕπομένως, κατά την κατασκευή ενός νέου περιβλήματος φρούτων, θα πρέπει να προβλεφθεί εκ των προτέρων κάποιο χώμα για μελλοντική χρήση. Το χώμα που απαιτείται για επίπεδο έδαφος και έδαφος επικάλυψης διαφέρει μόνο ως προς την περιεκτικότητα σε οργανική ύλη του εδάφους. Το έδαφος επικάλυψης δεν χρειάζεται οργανική ύλη επειδή η ανάπτυξη του γκαζόν θα παράγει αρκετά οργανικά υπολείμματα για μελλοντικές ανάγκες. Στην πραγματικότητα, ένας σκοπός της εδαφοκάλυψης του επιφανειακού εδάφους είναι η προώθηση της αποσύνθεσης αυτής της οργανικής ύλης για την πρόληψη της συσσώρευσης υπερβολικού στρώματος σανού. Εάν το τοπικό έδαφος είναι ακατάλληλο, το περιβλημα πρέπει να ανακατασκευαστεί ή να επιλεγεί ένα κατάλληλο επιφανειακό χώμα, ανάλογα με τη σοβαρότητα του προβλήματος του προφίλ του περιβλήματος και το επίπεδο ποιότητας του περιβλήματος που αναμένεται να επιτευχθεί μέσω της επιφανειακής εδαφοποίησης, της διαχείρισης ή άλλων μέτρων. Η επιλογή εδάφους εκτός του χώρου είναι πιο δύσκολη επειδή είναι δύσκολο να επιτευχθεί η ίδια σύνθεση. Γενικά θεωρείται ότι χρησιμοποιείται αμμώδες έδαφος. Πρόσφατα, οι άνθρωποι τείνουν να χρησιμοποιούν αποκλειστικά άμμο και τα αποτελέσματα δείχνουν καλά αποτελέσματα. Ωστόσο, εάν η άμμος χρησιμοποιείται ασταμάτητα για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα εμφανιστεί ένα στρώμα άμμου, με αποτέλεσμα μια σκληρή επιφάνεια, η οποία απαιτεί περισσότερο νερό και λιπάσματα στην καθημερινή διαχείριση. Εάν η άμμος γίνει υδροαπωθητική, αυξάνεται η πιθανότητα τοπικής ξηρότητας.
Ποσότητα εδάφους κάλυψης Η ποσότητα εδάφους κάλυψης επιφάνειας που απαιτείται για κάθε εφαρμογή ή καθ' όλη τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου εξαρτάται από τον σκοπό κάλυψης του εδάφους. Εάν πρόκειται να μεταμορφωθεί μια μεγάλη περιοχή ανομοιομορφίας και να γίνει η επιφάνεια του γκαζόν λεία, θα χρειαστεί μεγάλη ποσότητα χώματος. Ομοίως, εάν θέλετε να αλλάξετε τη σύνθεση του εδάφους του ριζικού στρώματος του γκαζόν, θα χρειαστεί μεγάλη ποσότητα εδάφους κάλυψης. Η ποσότητα ή η συχνότητα των εφαρμογών καθορίζεται κυρίως από την ικανότητα του γκαζόν να απορροφά αυτά τα εδάφη. Η υπερβολική ποσότητα χώματος θα εμποδίσει τα φύλλα να δέχονται φως και θα επηρεάσει την ανάπτυξη του γκαζόν. Το επίπεδο βολής του γηπέδου γκολφ επηρεάζει επίσης την αντοχή του εδάφους κάλυψης επιφάνειας. Το γήπεδο γκολφ που δεν χρησιμοποιείται προσωρινά χρειάζεται περισσότερο έδαφος κάλυψης επιφάνειας και το γήπεδο γκολφ που συνεχίζει να παίζει θα χρησιμοποιήσει λιγότερο έδαφος κάλυψης επιφάνειας. Κατά τον έλεγχο του στρώματος άχυρου, ο ρυθμός με τον οποίο συσσωρεύεται το στρώμα άχυρου καθορίζει τη συχνότητα και την ποσότητα της επιφανειακής κάλυψης. Ορισμένοι χλοοτάπητες φρούτων δεν χρειάζονται επιφανειακό χώμα όταν δεν αναπτύσσονται έντονα ή όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες για ταχεία αποσύνθεση οργανικών υπολειμμάτων. Για τους λαιμούς των καρπών όπου το στρώμα μαρασμού συνεχίζει να αναπτύσσεται, είναι καλύτερο να καλύπτονται οι καρποί με επιφανειακό χώμα. Σε αυτήν την περίπτωση, η απαιτούμενη ποσότητα επιφανειακού χώματος πρέπει να είναι περίπου 15m3/hm2 και πάχος περίπου 1,5 mm που καλύπτει το χώμα. Το ανώτερο στρώμα χώματος και το σανό αναμεμειγμένα σχηματίζουν ένα χρήσιμο μεσαίο στρώμα στο πατημένο γκαζόν. Ανάλογα με την αποσύνθεσή του, το ανώτερο στρώμα του εδάφους μπορεί να αλλάξει τη συμπύκνωση, να αλλάξει την κατάσταση υγρασίας και θρεπτικών συστατικών, και επίσης να παρέχει θρεπτικά συστατικά. Το στρώμα μαρασμού παρέχει ανθεκτικότητα και αερισμό. Επομένως, το επιφανειακό έδαφος που καλύπτει βελτιώνει το στρώμα γρασιδιού βραχυπρόθεσμα. Με την πάροδο του χρόνου, λόγω της επιφανειακής κάλυψης του εδάφους, το στρώμα ξηρού γρασιδιού επιταχύνει την αποσύνθεση και η περιεκτικότητα σε οργανική ύλη του εδάφους αυξάνεται. Όταν εφαρμόζεται μεγάλη ποσότητα καθαρής άμμου στο επιφανειακό έδαφος που καλύπτει, ο ρυθμός εφαρμογής μπορεί να είναι τόσο χαμηλός όσο 7,5m2/hm2 και μπορεί να εφαρμοστεί μία φορά κάθε δύο εβδομάδες κατά την περίοδο ανάπτυξης. Μερικοί άνθρωποι συνιστούν επίσης την εφαρμογή μέτριας λεπτής άμμου (0,25-1,0mm). Ένα από τα προβλήματα με τη χρήση άμμου ως επιφανειακή κάλυψη εδάφους είναι ότι η σκόνη και άλλα σωματίδια εισέρχονται στην άμμο μέσω της ατμοσφαιρικής εναπόθεσης και της άρδευσης, και μεγάλες ποσότητες μπορούν να μειώσουν τον αερισμό. Για το λόγο αυτό, συνιστάται η περιοδική διάτρηση και η πλήρωση των οπών με «καθαρή άμμο» για να επικοινωνούν με τα στρώματα που έχουν κλείσει από σωματίδια και να διασφαλίζεται καλή αποστράγγιση. Η συχνή επιφανειακή κάλυψη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την αραίωση αυτών των σωματιδίων και την αποφυγή σχηματισμού ενός στεγανοποιητικού στρώματος. Οι οπές διάτρησης είναι απαραίτητες για τη διατήρηση του σωστού βάθους του μέσου στο κολάρο του καρπού. Μετά από λίγα χρόνια, με σημαντική ποσότητα επιφανειακής κάλυψης, το ύψος του κολάρου του καρπού μπορεί να αυξηθεί σημαντικά. Η αύξηση του πάχους μπορεί να προκαλέσει επιφανειακή ξηρασία. Επομένως, η ποσότητα του υλικού επιφανειακής κάλυψης που προστίθεται θα πρέπει να είναι περίπου ίση με την ποσότητα των λωρίδων εδάφους που αφαιρούνται μετά το τρύπημα και τη διάτρηση.
Ώρα δημοσίευσης: 18 Ιουλίου 2024